Betty van iconische lunchroom gooit het over andere boeg
“Als de appeltaart maar net zo goed is”
WORMERVEER - Waar vind je het nog: zo’n iconische knusse lunchroom pal langs de weg waar iedereen welkom is. Twintigduizend auto’s rijden er dagelijks voorbij en velen nemen de afslag. De trucker die een pitstop maakt voor zijn dagelijkse broodje bal, de receptioniste die een doos belegde broodjes ophaalt voor de aankomende vergadering en de twee zakenlieden die ‘in het midden’ hebben afgesproken voor een vruchtbare kop koffie. Bij binnenkomst ben je gelijk Betty’s Best Friend want iedereen wordt hartelijk verwelkomd.
In tegenstelling tot al die fastfoodketens eromheen waar je beter niet iedere dag je lunch kunt nuttigen vanwege je gezondheid, kan dit bij Eethuis Betty wel: een broodje zelfgemaakte filet americain, een lekkere bak snert in de winter of bijvoorbeeld een rijkgevulde uitsmijter. Alles vers, voedzaam en je zit nog gezellig ook. Voor de haastige lunchers is er de webshop: je bestelt vooraf en pikt het even op bij het afhaalluik, gemak dient de mens.
Ons kent ons
“Hé Steven, waar was je nou gisteren? Ik had verse appeltaart gemaakt en je daarover geappt”, aldus Betty. “Ja, ik was even druk maar ik hoop dat er nog een stukje over is”, antwoordt hij. De zelfgemaakte appeltaart is op en Steven vraagt zich hardop af wat hij dan moet eten. “Poffertjes natuurlijk! Ik ga ze gelijk voor je maken! Zo gaat dat hier: ik weet wat iedereen lekker vindt. In al die jaren zijn veel klanten vrienden geworden”, vertelt Betty.
De gastvrije Annamarie, die logischerwijze door iedereen ‘Betty' wordt genoemd, heeft al heel wat overleefd met haar ‘shoppie' zoals ze Eethuis Betty liefkozend noemt. Een ongeval waarbij ze twee gebroken armen opliep, de coronaperiode. Alles doorstond ze met verve. In maart dit jaar kwam er echter een grote kentering in haar leven: ze verloor plotseling haar verloofde Bas. Twee dagen na het verlies stond ze trouwens alweer achter de counter: "Op pure adrenaline. Ik heb geen personeel en vond dat de zaak niet dicht kon. Het leek mij ook beter dan thuis te gaan kniezen.”
Mixed emotions
“Ik heb zoveel steun gehad aan mijn klanten. De mooie gesprekken die ik met sommigen had zouden zonder dit drama niet hebben plaatsgevonden. Zij vertelden mij hierdoor ook persoonlijke verhalen. Ik ben daar heel dankbaar voor”, aldus Annamarie. Ze kwam door deze vreselijke tijd tot inzichten: “Ik heb het gevoel dat ik voor twee moet leven en dat had hij ook gewild. Zo kwam ik op het idee dat er misschien wel meer is dan Eethuis Betty. Ik wil mijn vleugels uitslaan, ik ben nog jong! Daarom heb ik besloten Betty te koop te zetten.”
“Nu ik de knoop heb doorgehakt heb ik ook weer meer zin in de toekomst”, vertelt ze. Inmiddels staat Eethuis Betty te koop bij Alberssales Horecamakelaars en Annamarie heeft haar klanten geïnformeerd. “Die ga ik natuurlijk missen, ik zal zorgen dat mijn opvolger goed voor ze zorgt. Ik hoop dat ik nog wat van mijn klanten te horen krijg als het daadwerkelijk zover is.” Steven, die net zijn tweede portie poffertjes achter zijn kiezen heeft, antwoordt troostend: “Natuurlijk houden wij contact en hopelijk is de appeltaart van jouw opvolger net zo goed als die van jou.”
Tekst: Margreeth Anema