Lion and the Rose bieden tweede kans

KROMMENIE – Tijdens de voorjaarsbraderie in Krommenie liep ik tegen twee bijzondere mensen aan. Een grote man met een lief gezicht, omringd door haren als de manen van een leeuw. Daarnaast een vrouw met kort haar, die associaties oproept met Sinéad O’Connor. Samen namen ze de moeite om zichzelf te promoten door zich tussen het Zaanse publiek te begeven en het gesprek aan te gaan.

De Vermaning in Wormerveer werd het podium waar het Zaanse publiek kennis kon maken met dit duo. Ik was helaas een van degenen die door andere verplichtingen dit optreden aan zich voorbij moest laten gaan.

Tijdens Kruispuntpop liep ik de beheerder van De Groote Weiver tegen het lijf. Onder de warme zon besloot hij het optreden van die avond naar buiten te verplaatsen. Rond een kampvuur genieten van muziek. Op mijn vraag wie er zouden optreden, antwoordde hij: “Lion and the Rose.” “Die ken ik,” was mijn reactie. Ze stonden hoog op mijn lijstje en mijn nieuwsgierigheid was direct weer gewekt. Ik kreeg een tweede kans.

Kennelijk was de publiciteit onvoldoende geweest, want slechts enkele muziekliefhebbers hadden zich op deze zwoele zaterdagavond rond het kampvuur verzameld. Leon en Roswitha vertellen hun verhaal met zeer gevarieerde muzikale klanken, zowel in het Engels als in hun moedertaal. Van rauwe rock tot zeer fragiele, ingetogen liedjes die aan het schrijvende duo zijn ontsproten.

Gaandeweg de avond groeide het aantal aanwezigen aanzienlijk, aangetrokken door het optreden én door berichten op social media. Want dit móét je gehoord hebben, dus nodig je al je vrienden uit. De ondergaande zon en het kaarslicht gaven het optreden net dat beetje extra. Aan het eind restte Lion and the Rose niets anders dan alle welverdiende complimenten in ontvangst te nemen.

Wie er niet bij was, had ongelijk, maar krijgt een tweede kans. In hun agenda staat dat ze binnenkort opnieuw optreden in De Groote Weiver. Ik zeg: mis het niet. Grijp je kans om kennis te maken met Lion and the Rose en laat je meeslepen door hun prachtige muzikale verhalen.

Tekst: Peter Seijmour