De vijf vragen aan... Nik Duyvendak

Waar ben je geboren en getogen?

Mijn naam is Nik Duyvendak. Ik ben geboren op 14 februari 1992 op een boerderij in Woudenberg, in de provincie Utrecht. Toen ik tien jaar oud was, ben ik naar Krommenie verhuisd, omdat mijn moeder hier een biologische winkel begon. De winkel heette Duyvendak Natuurvoeding. Zij nam destijds de winkel Rosemarijn over. Daarvoor was er een slagerij en slachterij van Pels gevestigd. Tegenwoordig wonen Eef en Eva daar. Zij gebruiken de voormalige winkel als ruimte om muziek te maken en stukken te schrijven.

Waar ben je het meest trots op?

Dat het mij, na zes jaar strijd over de vergunning met de gemeente, is gelukt om op het eerdergenoemde erf een woning te bouwen. Daardoor kreeg ik de kans om in het hart van Krommenie te blijven wonen, op de plek waar mijn leven in Krommenie ooit begon. Nu woon ik daar samen met mijn vriendin, ons zoontje en onze dochter, die we in oktober verwachten. Extra bijzonder is dat mijn moeder vlak achter mij woont, op de plek waar vroeger ook mijn opa en oma hebben gewoond.

Kortom: ik ben trots op het fijne plekje dat we in Krommenie hebben om te wonen.

Wat is je favoriete wandeling of fietstocht in de omgeving?

Deze vraag trek ik graag wat breder, want daar hoort wat mij betreft ook een boottocht bij. Krommenie is namelijk prachtig vanaf het water. Ik vaar vanuit het centrum van Krommenie over de Durgersloot, langs het Agathepark naar de Haansloot. Vanaf daar vaar ik via de Kerksloot naar de Hammen. Eerst nog even over de Zuiderham, waar ik naar mijn goede vriend Jasper Poel zwaai, die druk bezig is met het maaien van zijn gras. Vervolgens vaar ik door naar de Crommenije – niet te verwarren met het zwembad. Daarna kies ik ervoor om door de polder naar de Woudaapsluis te varen. Via de Vaart, langs de mooie woonboten en Willis, kom ik vervolgens via de Noordersluis weer Krommenie binnen.

Welke herinnering aan Krommenie koester je het meest?

Dat is eigenlijk een van de vele herinneringen die ik koester, juist omdat de generatie na mij dit niet meer heeft meegemaakt. Toen ik op mijn tiende tussen Atlantic en Shooters (of was het toen nog La Bamba?) kwam wonen, wist ik niet wat mij overkwam. In het weekend kwam de straat tot leven zodra ik naar bed ging. Overal waren uitgaande en feestvierende mensen. Een paar jaar later ging ik samenwonen met twee doorgewinterde Krommeniërs, Gillian Koopmans en David Boerdijk, boven de VBK in Krommenie. Dat was de perfecte plek om volop te genieten van de gezellige kroegen en feesten in het dorp.

Voor mij is het nu minder belangrijk, maar voor de jeugd is het echt een gemis. Aan die tijd bewaar ik prachtige herinneringen.

Hoe zie jij het Krommenie van de toekomst?

Ik hoop dat Krommenie ook in de toekomst een gezellig centrum blijft houden, met een goede mix van landelijke winkelketens, lokale ondernemers en fijne restaurants. Om het centrum nog levendiger te maken, zou ik ervoor pleiten om de Zuiderhoofdstraat, vanaf Atlantic tot aan Stumpel, autovrij te maken. Zo ontstaat er meer een pleingevoel rondom de kerk, met ruimte voor gezellige terrassen en aantrekkelijke winkels.

Ik geef de vijf vragen door aan Jan Hekman. Iemand die zich al jarenlang inzet voor Krommenie en de Zaanstreek en een duidelijke visie heeft op de toekomst van het dorp. Bovendien is hij zeer actief in Het Weiver.